Yukarıdaki tanım bana ait,benim uydurmam.
Ama var böyle bir şey.Bir çocuğun zor ya da kolay çocuk olarak nitelendirilmesinde çocuğun kendisi kadar ebeveynlerin 'çocuk eşiği'nin de payı var.Hatta bu eşiğin payı daha fazla bence.
Benim uyumlu,huzurlu,sakin bir çocuk olarak tanımladığım oğlum,benim çocuğum değil de çocuk eşiği düşük birinin çocuğu olsaydı eminim ki sıfatlandırılması daha başka olabilirdi.
Ya da çevremdekilerin tam tersi sıfatlarla tanımladıkları çocukları benim çocuğum olsaydı,bugün oğlum için kullandığım sıfatları onlar için de kullanabilirdim.
Çok şükür ki çocuk eşiğim yüksekmiş. :)
El kadar çocukların etiketlenmelerine zaten sonuna kadar karşıyım.İğneyi kendimize çuvaldızı çocuğumuza batırsak?Kötü sıfatlarla nitelendirdiğimiz çocuğumuzun o hale nasıl geldiğini sorgulasak?Yaftayı yapıştırmadan anlamaya çalışsak?Bunun anne karnındaki dönemi var,doğum esnası var,doğum sonrası var,genel olarak yetişmekte olduğu fiziksel çevre var,ihtiyaçlarının tam zamanında ve doğru olarak karşılanıp karşılanmamış olduğu var,maruz kaldığı kimyasallar ve katkı maddeleri var...
Var oğlu var.
İşte bir de biz ebeveynlerin 'çocuk eşiği' var.
O eşik düşükse,çocuk yetiştirmek dünyanın en zor işi gibi gelebilir insana ya da çocuğu dünyanın en zor çocuğu...
Çocuklara pek suç bulamıyorum ben.
Hatta 'Çocuk her zaman haklıdır.' diye bağırasım geliyor bazen... :)
Aşağıdaki şiir Kardeş Türküler'in son albümünden:
Çocuk soru sorandır
Her kavganın ardından barışmasını bilendir çocuk.
Çocuk hesapsızca davranan, korkusuzca konuşandır.
İsyan edendir, “Kral çıplak” diyendir.
Görmezden gelinen gören, bilinmeyeni merak edendir.
Koşan, oynayan, bağıran fütursuzca gülen, yürekten ağlayandır.
Şarkı söyleyip dans eden, şehirler kurup, şehirler yıkandır çocuk.
En sessiz damlara bir kuş cıvıltısı
En karanlık odalara kırların ışıltısını getirendir
Umuttur çocuk
“Çocuk aklı” diye gülüp geçmeyin,
Bir daha bakın her gün baktığınız baka baka ezberlediğiniz tabloya
Bir de bakmışız ki bozulmuş ezber
“Çocuk Haklı”ymış meğer.
:) Harika yazmissin! Cok haklisin, "Cocuk Hakli" :)
YanıtlaSilBu albume bayiliyoruz bu arada...
Teşekkür ederim Evren.
YanıtlaSilBiz de çok seviyoruz bu albümü :)
ne kadar güzel tanımlamışsın "çocuk eşiği", çok sevdim, aynayı olması gerektiği gibi çocuklardan ebeveynlere çeviriyor. ben de bağırırken sana katılabilirim, "çocuk herzaman haklıııııııı"
YanıtlaSilTeşekkürler Şebnem :)
YanıtlaSilbenim cocuk esigim dusuktu aslinda sanirim dogustan,, ama yabanla birlikte yukseldi,, yaban esigim yuksek, cocuk esigim dusuk diyebilirim bu durumda sanirim,,
YanıtlaSil:) Yok yok çocuk eşiğin de yükselmiştir aslında sen farkında olmadan.Hem insanın sadece kendi çocuğuna eşiğinin yüksek olması bile bir şey :)
YanıtlaSilÇok sevdim bu tamlamayı :)
YanıtlaSilSevindim :)
YanıtlaSilçocuk eşiğim yüksekmiydi bilmiyorum ama acı eşiğim çok düşüktü onu çok iyi biliyorum. Ben onları bağıra çağıra doğurduğum gün sanırım acı eşiğim ile birlikte çocuk eşiğimi de yükseltmiş olmalıyım ki benim güzel çocuklarım da bana bahşedilmiş en büyük mucizeler. Birde üzerine böyle en huzurlu çocuklara sahip olunca sanırım eşik iyi durum da diyebilirim. Yinelemek sözünü öykü çocuk haklı sen neysen o ben hep söylerim Allah hiçbirimize daha yumuşak yada daha sert hamur vermez. Hamur hep aynıdır önemli olan ona şekil verendir. her annenin çocuk eşiği yüksek olsun ki çocuklarda mutlu huzurlu olsun.
YanıtlaSilİnsan kendisiyle barışık olunca, egosunu kontrol edince tahammül eşiği daha dengeli olabiliyor. Çok güzel tanımlamışsınız..
YanıtlaSilÇok sevdim uydurduğun bu tanımı :) ve daha sık yazmalısın.
YanıtlaSil